Spreken in tongen: zoals het zou moeten
1 Korinthe 14:1-11 - Jaagt de liefde na, en ijvert om de geestelijke gaven, maar meest, dat gij moogt profeteren. Want die een vreemde taal spreekt, spreekt niet den mensen, maar Gode; want niemand verstaat het, doch met den geest spreekt hij verborgenheden. Maar die profeteert, spreekt den mensen stichting, en vermaning en vertroosting. Die een vreemde taal spreekt, die sticht zichzelven; maar die profeteert die sticht de Gemeente. En ik wil wel, dat gij allen in vreemde talen spreekt, maar meer, dat gij profeteert; want die profeteert, is meerder dan die vreemde talen spreekt, tenzij dan, dat hij het uitlegge, opdat de Gemeente stichting moge ontvangen. En nu, broeders, indien ik tot u kwam, en sprak vreemde talen, wat nuttigheid zou ik u doen, zo ik tot u niet sprak, of in openbaring, of in kennis, of in profetie of in lering? Zelfs ook de levenloze dingen, die geluid geven, hetzij fluit, hetzij citer, zo zij geen onderscheid met hun klank geven, hoe zal bekend worden, hetgeen op de fluit of op de citer gespeeld wordt? Want ook indien de bazuin een onzeker geluid geeft, wie zal zich tot den krijg bereiden? Alzo ook gijlieden, indien gij niet door de taal een duidelijke rede geeft, hoe zal verstaan worden hetgeen gesproken wordt? Want gij zult zijn als die in de lucht spreekt. Er zijn, naar het voorvalt, zo vele soorten van stemmen in de wereld, en geen derzelve is zonder stem. Indien ik dan de kracht der stem niet weet, zo zal ik hem, die spreekt, barbaars zijn; en hij, die spreekt, zal bij mij barbaars zijn.
De bijbel maakt ons duidelijk dat de gave van het spreken in tongen voornamelijk bedoeld is om jezelf op te bouwen, te stichten. Maar hij of zij die de gave heeft om te profeteren, die kan daarmee anderen opbouwen, vermanen en vertroosten. Volgens Paulus is de gave van profetie daarom belangrijker dan de gave om te kunnen spreken in tongen, tenzij iemand ook de gave heeft om tongen te kunnen vertolken. Want dan kunnen anderen worden opgebouwd, vermaand en vertroost. Eigenlijk is dit best wel logisch. Als in een bijeenkomst of vergadering iemand in het Russisch het woord voert, terwijl er verder niemand Russisch verstaat, dan wordt het moeilijk (eigenlijk onmogelijk) om te begrijpen wat deze persoon aan het vertellen is. Op het moment dat er een tolk aanwezig is die de overige aanwezigen kan duidelijk maken wat er wordt gezegd, is dit probleem verholpen. Zo is het ook met het spreken in tongen.
Paulus begint zijn betoog in 1 Korinthe 14 met de oproep om 'de liefde na te jagen' (voor meer informatie over de liefde, zie 1 Korinthe 13). Door in het openbaar in tongen te spreken, zonder rekening te houden met je omgeving (ofwel zonder dat er een vertaler aanwezig is), ben je eigenlijk heel zelfzuchtig bezig en jaag je de liefde dus niet na. Zonder liefde zijn al onze inspanningen, hoe goed bedoeld ook, eigenlijk zinloos:
1 Korinthe 13:4-5 - De liefde is lankmoedig, zij is goedertieren; de liefde is niet afgunstig; de liefde handelt niet lichtvaardiglijk, zij is niet opgeblazen; Zij handelt niet ongeschiktelijk, zij zoekt zichzelve niet, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad;
1 Korinthe 13:1 - Al ware het, dat ik de talen der mensen en der engelen sprak, en de liefde niet had, zo ware ik een klinkend metaal, of luidende schel geworden.
1 Korinthe 14:12-13 - Alzo ook gij, dewijl gij ijverig zijt naar geestelijke gaven, zo zoekt dat gij moogt overvloedig zijn tot stichting der Gemeente. Daarom, die in een vreemde taal spreekt, die bidde, dat hij het moge uitleggen.
Hier heeft Paulus het over iets dat in je pinkster en charismatische kringen nog maar zelden hoort: zij die in tongen spreken, moeten streven naar de gave van het vertolken van tongen. Immers, dan wordt het mogelijk om het spreken in tongen te gebruiken tot stichting, vermaning en vertroosting van anderen.
1 Korinthe 14:14-19 - Want indien ik in een vreemde taal bid, mijn geest bidt wel, maar mijn verstand is vruchteloos. Wat is het dan? Ik zal wel met den geest bidden, maar ik zal ook met het verstand bidden; ik zal wel met den geest zingen, maar ik zal ook met het verstand zingen. Anderszins, indien gij dankzegt met den geest, hoe zal degene, die de plaats eens ongeleerden vervult, amen zeggen op uw dankzegging, dewijl hij niet weet, wat gij zegt? Want gij dankzegt wel behoorlijk, maar de ander wordt niet gesticht. Ik dank mijn God, dat ik meer vreemde talen spreek, dan gij allen; Maar ik wil liever in de Gemeente vijf woorden spreken met mijn verstand, opdat ik ook anderen moge onderwijzen, dan tien duizend woorden in een vreemde taal.
De bijbel is heel erg duidelijk over hoe de gave van het spreken in tongen in het openbaar moet worden gebruikt:
1 Korinthe 14:23-24 - Indien dan de gehele Gemeente bijeenvergaderd ware, en zij allen in vreemde talen spraken, en enige ongeleerden of ongelovigen inkwamen, zouden zij niet zeggen, dat gij uitzinnig waart? Maar indien zij allen profeteerden, en een ongelovige of ongeleerde inkwame, die wordt van allen overtuigd, en hij wordt van allen geoordeeld.
1 Korinthe 14:26-33 - Wat is het dan, broeders? Wanneer gij samenkomt, een iegelijk van u, heeft hij een psalm, heeft hij een leer, heeft hij een vreemde taal, heeft hij een openbaring, heeft hij een uitlegging; laat alle dingen geschieden tot stichting; En zo iemand een vreemde taal spreekt, dat het door twee, of ten meeste drie geschiede, en bij beurte; en dat een het uitlegge. Maar indien er geen uitlegger is, dat hij zwijge in de Gemeente; doch dat hij tot zichzelven spreke, en tot God. En dat twee of drie profeten spreken, en dat de anderen oordelen. Doch indien een ander, die er zit, iets geopenbaard is, dat de eerste zwijge. Want gij kunt allen, de een na den ander profeteren, opdat zij allen leren, en allen getroost worden. En de geesten der profeten zijn den profeten onderworpen. Want God is geen God van verwarring, maar van vrede, gelijk in al de Gemeenten der heiligen.
Eigenlijk zijn dit heldere en duidelijke voorschriften die geen verduidelijking nodig hebben. Helaas worden deze bijbelse voorschriften rondom het gebruik van deze gave compleet genegeerd. In veel pinkster en charismatische bewegingen wordt tijdens iedere (gebeds)mogelijkheid in tongen gebeden door grote groepen mensen (dus niet door twee of drie en om de beurt zoals de bijbel ons leert), ZONDER dat er ooit een vertolking gegeven wordt.
Zie hieronder een citaat uit een ‘bijbelstudie' van een pinkstergemeente over wanneer er volgens hen in tongen mag worden gesproken.
Citaat:
Wanneer mag men in tongen spreken
Paulus zegt in Epheze 6 vers 18: "Bidt daarbij met aanhoudend bidden en smeken bij elke gelegenheid in de Geest, daartoe wakende met alle volharding en smeking voor alle heiligen." In 1 Korinthe 14 vers 18 dankt de apostel God dat hij meer dan allen in tongen spreekt. U mag dus bij elke gelegenheid en heel vaak in nieuwe tongen spreken. De Bijbel zegt niet dat u altijd in tongen moet spreken, maar bij elke gelegenheid. Ook thuis in uw binnenkamer. Tijdens het oproepen tot bekering door de voorganger. Wanneer er gestreden en gebeden wordt met zieken. Terwijl u aan het koken bent. enz.enz. Spreek in tongen. Het is goed en noodzakelijk. We kunnen elkaar aansporen om in tongen te spreken. Paulus zegt door de Geest: BELEMMERT HET SPREKEN IN TONGEN NIET. 1 Korinthe 14 vers 39.
Einde citaat.
Waar in de bijbel kunnen we vinden dat we in tongen moeten gaan spreken als er wordt gestreden en gebeden met zieken? NERGENS! Dit is niet in lijn met Gods woord. We hebben net kunnen lezen dat alle dingen moeten geschieden tot stichting en dat daar waar er geen uitlegger aanwezig is, men niet in tongen moet spreken in de gemeente. De tekst Éfeze 6:18 wordt aangehaald als argument dat men bij elke gelegenheid in tongen mag spreken. Dat is niet wat daar staat en het gaat daar ook helemaal niet over het spreken in tongen. Paulus heeft het hier over bidden in de Geest. Bidden in de Geest is niet hetzelfde als het spreken in tongen. Als dat zo zou zijn, dan zou iemand die niet in tongen spreekt, niet kunnen bidden in de Geest (het zal je vast niet verbazen dat dit vaak ook zo wordt geleerd om mensen nog meer onder druk te zetten om zich uit te strekken naar deze gave). Dat zou betekenen dat Paulus ons hier een opdracht geeft die niet voor iedereen uitvoerbaar is. Door bijbelteksten op deze manier uit hun context te halen is er ruimte voor valse leer. Wie de moeite neemt om Éfeze hoofdstuk 6 in zijn geheel te bestuderen, zal zien dat het niet gaat over het spreken in tongen. Het gaat hier om de noodzaak de volledige geestelijke wapenrusting aan te doen, zodat je volledig beschermd bent in de geestelijke strijd tegen de listigheden en aanvallen van de duivel (Éfeze 6:11-13). Een belangrijk onderdeel van die geestelijke wapenrusting is het voortdurend in gebed zijn, een oproep die we op vele plaatsen in de bijbel tegenkomen (zie hieronder enkele voorbeelden).
Het bidden IN de Geest is een gebed waarin de bidder wordt geïnspireerd en geleid door de Heilige Geest in zijn of haar gebed. Bidden IN de Geest en het spreken in tongen zijn twee verschillende dingen. Zie en oordeel zelf: Paulus heeft het in 1 Korinthe 14 vers 15 over ‘bidden MET den geest' (geen hoofdletter 'g'!) en niet over bidden IN de Geest (wel hoofdletter 'g'). In 1 Korinthe 14 vers 14 zegt Paulus ‘mijn geest bidt wel, maar mijn verstand is vruchteloos'. Ook hier is ‘geest' met een kleine ‘g' geschreven, omdat het hier NIET om de Heilige Geest gaat maar om de eigen menselijke geest. Als iemand in tongen spreekt/bidt, dan bidt zijn geest wel, maar het verstand is vruchteloos. Immers, de bidder weet niet wat hij/zij bidt!!
Éfeze 6:18 - Met alle bidding en smeking, biddende te allen tijd in den Geest, en tot hetzelve wakende met alle gedurigheid en smeking voor al de heiligen;
Lukas 18:1 - En Hij zeide ook een gelijkenis tot hen, daartoe strekkende, dat men altijd bidden moet, en niet vertragen;
Lukas 21:36 - Waakt dan te aller tijd, biddende, dat gij moogt waardig geacht worden te ontvlieden al deze dingen, die geschieden zullen, en te staan voor den Zoon des mensen.
Romeinen 12:12 - Verblijdt u in de hoop. Zijt geduldig in de verdrukking. Volhardt in het gebed.
Kolossenzen 4:2 - Houdt sterk aan in het gebed, en waakt in hetzelve met dankzegging;
1 Thessalonicenzen 5:17 - Bidt zonder ophouden.
Paulus zegt in 1 Korinthe 14 vers 39 dat het spreken in tongen niet moet worden verhinderd. Als het over het spreken in tongen gaat, is dit binnen de pinkster en charismatische kringen een veelgebruikte tekst om iedere tegenstand of kritische noot in de kiem te smoren. Het spreken in tongen moet inderdaad niet worden verhinderd, maar dat geldt alleen daar waar deze gave wordt gebruikt zoals is voorgeschreven in Gods woord (zie bovenstaande alinea's)! Het moge duidelijk zijn dat deze uitspraak van Paulus niet van toepassing is op een situatie waarin Gods woord wordt genegeerd! Bovendien is ook vers 39 weer een voorbeeld van een tekst die vaak maar gedeeltelijk wordt gelezen en uit zijn context wordt gehaald. Voordat Paulus aangeeft dat het spreken in tongen niet verhinderd moet worden, geeft hij nogmaals aan om te ijveren naar de gave van profetie. Vervolgens doet hij (ook niet voor de eerste keer) een oproep om alle dingen eerlijk en met orde te laten geschieden. Als Paulus hier zo sterk de nadruk op legt, is dat dan niet hetgeen waar wij dan ook de nadruk op zouden moeten leggen? En als men vers 39 van 1 Korinthe 14 zo goed kent, hoe zit het dan met de 38 verzen die daarvoor geschreven zijn? Worden die soms overgeslagen?
1 Korinthe 14:39-40 - Zo dan, broeders, ijvert om te profeteren, en verhindert niet in vreemde talen te spreken. Laat alle dingen eerlijk en met orde geschieden.
Dit artikel zal zeker niet bij een ieder in goede aarde vallen. Het zij zo, want daar waar de waarheid wordt verkondigd zal er altijd tegenstand zijn. Daar waar de waarheid wordt verkondigd zullen er altijd mensen zijn die er niets van willen weten. Dat zagen we al toen Jezus op aarde was en dat is nooit veranderd. Op het moment dat het gaat om iets dat al jarenlang wordt geaccepteerd en zelfs een kenmerk is geworden van bepaalde ‘christelijke stromingen', zoals het spreken in tongen, zal het alleen maar moeilijker zijn om oren te vinden die willen horen. Wij bidden en vertrouwen op de Heer dat Hij de ogen zal openen van de mensen die echt het verlangen hebben om Hem te dienen en te volgen.
Jakobus 1:19-21 - Zo dan, mijn geliefde broeders, een iegelijk mens zij ras om te horen, traag om te spreken, traag tot toorn; Want de toorn des mans werkt Gods gerechtigheid niet. Daarom, afgelegd hebbende alle vuiligheid en overvloed van boosheid, ontvangt met zachtmoedigheid het Woord, dat in u geplant wordt, hetwelk uw zielen kan zaligmaken.
Er is nog iets heel belangrijks waar we in dit artikel aandacht aan moeten schenken en dat is het toetsen van de gave...
Volgende pagina: Spreken in tongen: toetsen van de gave